Van Ribeauvillé naar de Col de la Schlucht

camerazoom-20190501135356617
Klimmen en dalen, klimmen en dalen. En klauteren. Over stenen en over paden vol met stenen. De 45 kilometer tussen het wijndorpje Ribeauvillé en de 1400 meter hoge Col de la Schlucht in de Hove Vogezen gingen bepaald niet over rozen. 45 kilometer, in vier dagen wandelen vanuit een alleraardigst huisje in het dorpje Orbey, dat hadden er meer moeten maar niet kunnen zijn, deze keer.

Advertisements

Van Barr naar Ribeauvillé

20180501_103157

Met twee auto’s naar Barr, slapen in hotels in Barr en in Selestat. Wandelen door een zeer Duits ogend en klinkend deel van de Franse Elzas. Weer met twee auto’s terug.

Dat is veel moeite om een dag of zes ontspannen te kunnen wandelen door mooie natuur en over een paar flinke bergen.

Als we de GR5 in dit tempo voortzetten, zijn we in 2032 in Nice. Maar het gaat om het wandelen zelf, niet om het halen van Nice. Al is en blijft dat uiteindelijk wel het doel, natuurlijk.

Van Schirmeck naar Barr

2016-10-23-11-38-50

Veel klimmen, en af en toe steil afdalen. Dat is zo’n beetje de samenvatting van de veertig kilometer die we in twee dagen aflegden tussen Schirmeck en Barr. Logisch want we lopen in de Elzas en door de Vogezen.

Maar dat klimmen maakt het wel zwaar. En de logistiek wordt ook steeds lastiger: 500 kilometer heen, twee overnachtingen en 500 kilometer terug. Om 40 kilometer te kunnen lopen door de natuur. Prachtige natuur, dat wel.

660 kilometer

sized_2015-05-31 13.50.36-1

Een kleine stap voor de mensheid, een grote voor ons: we zijn aangekomen in Schirmeck, na een paar jaar flink doorstappen op de GR5 tijdens korte en lange weekendjes en een aantal korte vakanties.

Daarbij hebben we – tussen Maastricht en Schirmeck in de Franse Vogezen – in totaal 660 kilometer afgelegd. De 485 kilometer van het Pieterpad tussen Pieterburen en Maastricht niet meegeteld. Plus een paar extra kilometers, omdat we enkele malen verkeerd zijn gelopen. Maar daar hebben we het nu niet meer over.

De voldoening dat we het eindpunt van het tweede deel van deze wandelroute bereikt hebben, is groot. Dat we aan het eind een berg van 1008 meter moesten beklimmen, daar hadden we rekening mee gehouden. Dat we zulke prachtige uitzichten zouden hebben op de laatste kilometers van deze route, dat hadden we niet verwacht.

En op weg naar Nice wacht nu het derde deel van de route: Schirmeck – Fesches-le-Chatel. 260 nieuwe kilometers.

September 2014

 

sized_2014-09-28 14.26.34

Vier dagen gewandeld deze keer: twee korte etappes en twee lange. En bijna zestig kilometer gelopen. Van het eindpunt tijdens onze herfstvakantie vorig jaar in oktober, Vic-sur-Seille, naar Gondrexange: de plek  van waaruit we naar de Col de Donon en vervolgens het voorlopige eindpunt willen lopen, Schirmeck.

We liepen deze etappes vanuit een plek vlakbij de route, een gîtes net ten zuiden van Maiziéres-les-Vic. Ideaal. En met ook nog eens ideaal weer en een mooie route een zeer geslaagd lang weekend.

Oktober 2013

Door de bossen ten oosten van Nancy.
Door de bossen ten oosten van Nancy.

Van vrijdag 11 oktober tot en met dinsdag 15 oktober liepen we net ten oosten van Nancy weer een flink stukje GR5: van Liverdun tot  Vic-Sur-Seille. We deden vanuit een huisje in datzelfde Vic, een alleraardigst laat-middeleeuws plaatsje met een erg goeie pizzeria en een kroeg die om acht uur ‘s avonds al op slot gaat.

De route door een mooie omgeving – langzaam glooiende heuvels met piepkleine, vrijwel verlaten dorpjes en veel in herfstkleuren getooide bossen – sprak ons bijzonder aan. Dat we het eindpunt van het tweede deel van onze route naderen – Schirmeck, aan de voet van de Vogezen – zorgt voor een impuls van de motivatie om door te zetten.  Al vormt het ontbreken – opnieuw  – van openbaar vervoer voor een flinke handicap.

Zondag 21 juli 2013

Aankomst in Liverdun
Aankomst in Liverdun

Derde en laatste dag van onze zomers deel dit jaar van de GR5:  van Martincourt naar Liverdun.  Met de taxi vanuit Liverdun naar Martincourt op zondag? Vijftig euro, “Ik kan er ook niks aan doen”, zegt de taxichauffeur verontschuldigend.

Het is voor de derde dag op rij mooi weer, en we lopen in een vlot tempo naar het mooie, middeleeuwse Liverdun. Dat ligt op een berg van waaruit we een prachtig uitzicht op de Moezel hebben.

Tegenover het stationnetje, aan de voet van de berg, drinken we grote glazen cola op het terras, uitgedroogd als we zijn door de hitte.  En besluiten we dat we de volgende keer weer zullen proberen met het openbaar vervoer te gaan.